دیپلماسی عمومی

قیمت ۱۳,۰۰۰ تومان

معرفی اجمالی محصول دیپلماسی عمومی

ديپلماسي عمومي؛ سیاست ها و برنامه های جهانی ترجمه  : دکتر حسن بشير ۱۳۹۳ فهرست مطالب مقدمه فصل اول:‌ دیپلماسی عمومی و قدرت نرم/ ژوزف نای فصل دوم: آیا دیپلماسی عمومی شکست خورده است؟ استراتژی رسانه ای آمریکا نسبت به خاورمیانه و درک منطقه ای دیپلماسی عمومی آمریکا/ کارولا ریچتر فصل سوم: نظریه‌پردازی دیپلماسی عمومی رسانه ای شده: مطالعه مورد ایالات متحده/ رابرت ام انتمن   فصل چهارم: دیپلماسی عمومی امریکا در کشورهای عربی: اعتبارخبری رادیو سوا و تلویزیون الحره در ۵ کشور عربی/ محمد النواوی فصل پنجم: دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه: رویکردی فرهنگی انتقادی/ موهان جی. دوتا- برگمن فصل ششم: ديپلماسی فرهنگی ژاپن در فيليپين در ۵۰ سال اخير:  يک ارزيابی/ ان. یو اوسه لیدیا فصل […]

ديپلماسي عمومي؛

سیاست ها و برنامه های جهانی

ترجمه  : دکتر حسن بشير ۱۳۹۳

فهرست مطالب

مقدمه

فصل اول:‌ دیپلماسی عمومی و قدرت نرم/ ژوزف نای

فصل دوم: آیا دیپلماسی عمومی شکست خورده است؟ استراتژی رسانه ای آمریکا

نسبت به خاورمیانه و درک منطقه ای دیپلماسی عمومی آمریکا/ کارولا ریچتر

فصل سوم: نظریه‌پردازی دیپلماسی عمومی رسانه ای شده: مطالعه مورد ایالات

متحده/ رابرت ام انتمن  

فصل چهارم: دیپلماسی عمومی امریکا در کشورهای عربی: اعتبارخبری رادیو سوا

و تلویزیون الحره در ۵ کشور عربی/ محمد النواوی

فصل پنجم: دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه: رویکردی

فرهنگی انتقادی/ موهان جی. دوتا- برگمن

فصل ششم: ديپلماسی فرهنگی ژاپن در فيليپين در ۵۰ سال اخير:  يک ارزيابی/ ان. یو اوسه

لیدیا

فصل هفتم: ديپلماسي عمومي و افزايش قدرت نرم چيني ها/ ییوی وانگ

فصل هشتم: دیپلماسی عمومی جدید: مقایسه بریتانیا و کانادا/ ریانون ویکرز

فصل نهم: آینده دیپلماسی عمومی ایالات متحده در برزیل/ بلر رپالیا

 

مقدمه

ديپلماسي عمومي را مي توان مهمترين رويکرد قرن بيستم به ارتباطات بين الملل دانست که از انحصار حوزه روابط بين الملل خارج شده و در تلاش بوده است که ابزاري کارآ و مؤثر براي پيشبرد سياست هاي نظام هاي سياسي در سطح جهان باشد. در اين رابطه نيز مي توان ادعا کرد که اين شيوه از رفتار سياسي، تا کنون نيز ادامه حيات داده، اگر چه با دگرديسي هاي فراواني روبرو بوده است.

بنظر نگارنده، در قرن بيست و يکم، عصر ديپلماسي عمومي، وارد «عصر ديپلماسي گفتماني» شده است که عليرغم تفاوت هايي که با ديپلماسي عمومي قرن بيستم دارد، اما نهايتا مي توان آن را گونه اي از همان ديپلماسي، ولي با رويکردي متفاوت دانست.

بحث گفتمان، يکي از مباحث اصلي دهه پاياني قرن بيستم و سالهاي کنوني قرن بيست و يکم است. گفتمان،‌ در حقيقت تفکر حاکم، انديشه مسلط و جريان غالب سياسي، اجتماعي و فرهنگي در جوامع مختلف است. بديهي است «عصر گفتمان» نيازمند ابزارها، شيوه ها و رفتارهاي گفتماني است. «ديپلماسي گفتماني» در صدد است که در همان راستاي توليد تفکر حاکم، انديشه مسلط و جريان غالب به نفع دولت هاي مختلف در سطح جهاني حرکت نمايد. بنابراين، نوعي خروج از ديپلماسي يا سياست کلاسيک تلقي مي شود که مي توان آن را تحت عنوان کلي «ديپلماسي عمومي» تلقي نمود.

در اين کتاب تلاش شده است که مهمترين مقالات نوشته شده در حوزه «ديپلماسي عمومي» از زبان انگليسي ترجمه شوند.

با توجه به چنين رويکرد و عليرغم اينکه مترجم بيش از آنکه در شرايط کنوني به مفهوم «ديپلماسي عمومي» توجه داشته باشد، مايل است مفهوم «ديپلماسي گفتماني»‌ را مطرح نمايد، اما به دليل اينکه در نوشته هاي ترجمه شده عمدتاً موضوع «ديپلماسي عمومي» مطرح شده است از نگاه به اين مفهوم و تعريف آن که شايد متفاوت از تعاريف عنوان شده در کتاب هاي مختلف باشد، آغاز خواهد شد.

ديپلماسي عمومي را مي توان با تعريف پيشنهادي ذيل معرفي نمود:

«تلاش براي ايجاد اشتراک معنا در پيامهاي ارسالي يا اقدامات گوناگون توسط دولت ها به ملل ديگر از طريق وسائل ارتباطي، فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي بطور مستقيم يا غيرمستقيم که منجر به نفع دولت ها و تغيير وجهه آنها در ذهن ملت هاي ديگر گردد.»

در اين تعريف پيشنهادي چند عنصر مفهومي وجود دارد که لازم است مورد توضيح بيشتر قرار گيرند.

  • تلاش: اولين گام براي تحقق ديپلماسي عمومي، «تلاش دولت ها براي تحقق دپيلماسي عمومي» ‌است. در حقيقت بسياري از دولت ها هنوز به «سياست سنتي و رسمي» قائل هستند و همه تلاش هاي خود را در همين راستا مصروف مي کنند و يا اعتقاد چنداني به راههاي ديگر ندارند و يا توانايي بکارگيري راههاي ديگر را ندارند. بنابراين،‌ در تلاش هستند که با استفاده از ابزارهاي مستقيم سياسي و ارتباط چهره به چهره با دولتمردان کشورهاي ديگر مسائل خود را حل و فصل نمايند. دولت هاي مزبور، هنوز نه فقط به اهميت قدرت مردم قائل نيستند، بلکه حتي قدرت رسانه ها را نيز،‌ به عنوان مثال، بخوبي درک نکرده اند.
  • اشتراک معنا:‌ مهترين مساله در يک فرايند ارتباطي است. اشتراک معنا در حقيقت، همدلي به وجود آمده ميان فرستنده و گيرنده پيام است. نوعي از جايگزين همزمان اين دو براي تحقق سطحي از فهم پيام که در آن ابهام يا سوء تفاهم وجود نداشته باشد. ديپلماسي عمومي اگر نتواند سطحي مناسب از اشتراک معنا ايجاد کند، اصولا در فرايند برقرار کردن ارتباط ناموفق است. بدون تحقق ارتباط مناسب نيز امکان فهم، همدلي و اشتراک معنا براي اقناع سازي وجود نخواهد داشت.
  • پيام هاي ارسالي: مهمترين عامل در جهت تحقق يک ديپلماسي عمومي مطلوب ارسال پيام هاي مؤثر است. در اينجا آنچه که مورد نظر است پيام هاي مبتني بر کلام،‌ نوشتار و امثالهم مي باشد. بدون تهيه و تدوين مناسب و مطلوب اين پيام ها، با شناخت کافي از مخاطبان آن ها در کشورهاي ديگر نمي توان به تاثيرگذاري ديپلماسي عمومي قائل شد.
  • اقدامات: گر چه ارسال پيام نيز نوعي از اقدام است، اما مقصود از اقدامات کليه کارهايي است که به شکل غير کلامي يا نوشتاري يا تصويري و بيشتر عملياتي انجام مي گردند. مثلا احداث يک بزرگراه در يک کشور آفريقايي که فاقد خيابان هاي مناسب باشد، يک اقدام مهمي در جهت تحقق نوعي از ديپلماسي عمومي است.
  • دولت ها: بنظر نگارنده،‌ همة آنچه که به نام ديپلماسي عمومي يک کشور انجام مي گيرد با اجازه مستقيم يا غير مستقيم دولت ها، حمايت دولت ها، کمک دولت ها و برنامه ريزي دولت ها صورت مي گيرد. بنابراين، هيچ اقدام مؤثر در جهت تحقق يک برنامه متکي بر ديپلماسي عمومي بدون حضور دولت امکان پذير نيست. اين حضور و تاثيرگذاري به معناي دخالت مستقيم دولت در همة فرايندهاي مربوط به ديپلماسي عمومي نيست، بلکه دولت ها در حقيقت در خيلي از موارد فقط زمينه ساز اين امکان مي باشند.
  • ملل ديگر: همة آنچه که در ديپلماسي عمومي صورت مي گيرد،‌ تلاش دولت ها براي تاثيرگذاري بر روي ملل ديگر براي تحقق اهداف خود مي باشد. بنابراين، ملل ديگر، در ديپلماسي عمومي مورد نظر است و اين مساله براي برنامه ريزي هاي مورد نظر در اين رابطه بسيار حائز اهميت مي باشد. کدام ملت، با چه رويکردي، با چه درجة گفتماني، با چه سطحي از تاثيرگذاري و امثالهم اهميت بسزايي در موفقيت ديپلماسي عمومي دارد.
  • از طريق وسائل ارتباطي، فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي: بيشترين رويکرد مورد نظر در ديپلماسي عمومي استفاده از رهيافت هاي غير سياسي براي تحقق اهداف سياسي است. بنابراين،‌ هر گونه وسائل ارتباطي، فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي در اين زمينه بيش از ابزارها و شيوه هاي سياسي مورد نظر مي باشند. اين مساله، يکي از مهمترين تفاوت هاي ميان سياست قديم و جديد مبتني بر ديپلماسي عمومي است. بديهي است که در اين رابطه گاهي ترکيبي از همة موارد،‌ و البته حتي سياسي، نيز مي تواند مورد توجه قرار گيرد.
  • بطور مستقيم يا غيرمستقيم: گر چه قبلا به اين رويکرد اشاره شده است، اما بايد تاکيد کرد که در ديپلماسي عمومي هر دو رويکرد مستقيم و غيرمستقيم مورد توجه مي باشد. دولت ها با هر وسيلة ممکن در تلاش هستند که سياست هاي خود در را در سطح جهاني با تاثيرگذاري بر روي ملت ها و به تبع آن بر روي دولت ها، پيش ببرند و اين کار را با هر وسيله و برنامه ممکن مستقيم و غير مستقيم انجام مي دهند.
  • منجر به نفع دولت ها شود: همة اهداف مربوط به ديپلماسي عمومي در اين جمله و جمله بعدي نهفته است. در حقيقت، دولت ها در صدد هستند که منافع فراتري را در سطح کشورهاي ديگر به نام خود ثبت نمايند. ديپلماسي عمومي در شرايط جديد جهاني زمينه را براي دست يافتن به چنين منافعي را بيش از گذشته مهيا ساخته است. در شرايط کنوني، قدرت متکي به ابزارهاي سخت (قدرت سخت) نه تنها منافعي را براي دولت ببار نمي آورد، بلکه منافع آنها را مورد مخاطره قرار مي دهد. در حاليکه بهره برداري از قدرت متکي به روشهاي نرم (قدرت نرم) نه تنها منافع را تامين مي کند، بلکه مي تواند آنها را براي مدتي نيز تثبت نمايد.
  • تغيير وجهه آنها در ذهن ملت هاي ديگر گردد: هدف اساسي ديپلماسي عمومي، تغيير وجهه يک ملت در ذهن ملت هاي ديگر به صورت مثبت است. اين هدف را مي توان عمده ترين هدف بعد از تامين منافع دولت ها مطرح نمود. البته گاهي وجهه ملت براي يک دولت از اولويت برخوردار است، اما اين اولويت بهر حال اگر منجر به تامين منافع دولت ها نباشد، گاهي مورد توجه جدي قرار نمي گيرد. بنابراين، ديپلماسي عمومي را مي توان «ديپلماسي وجهه سازي» ناميد.

آنچه که در بالا در مورد تعريف پيشنهادي «ديپلماسي عمومي» مطرح شد، تقريباً در همة مقالات ترجمه شده ديده شده است. اهميت اين مقالات نيز از همين منظر،‌ و البته به دليل جامعيت آنها، مورد توجه بوده اند.

کتاب از نه فصل تشکیل است که هر فصل شامل یک مقاله ترجمه ای است که تلاش شده از منابع معتبر و با اهمیت ترجمه شود و در حقیقت نوعی از تبارشناسی دیپلماسی عمومی در حوزه سیاست ها و برنامه ها را منعکس نماید.

ترجمه اين مقالات با نوعي از همکاري نسبي انجام گرفته است. در حقيقت، برخي از دانش آموختگان من بنا به توصيه اي که انجام گرفت تلاش کردند که ترجمه هايي از اين مقالات ارائه دهند که بدون ترديد نيازمند ترجمه جدي تري بودند. بنابراين نمي توان گفت که هيچ بخشي از ترجمة آنان، حتي اگر يک صفحه نيز باشد، مورد استفاده قرار نگرفته است. بهمين دليل صلاح دانسته شد که از اين افراد در مقدمه کتاب تشکر و قدرداني شود. البته همة آنچه که در اين کتاب آمده است، مجددا و با دقت هر چه تمامتر ترجمه،‌ ويراستاري و صفحه خواني شده و با متن اصلي مطابقت داده شده است که اميدوارم مورد توجه علاقمندان اين حوزه مهم قرار گيرند.

کتاب علاوه بر مقدمه شامل فصول ذیل است:

فصل اول: با عنوان «دیپلماسی عمومی و قدرت نرم» نوشته ژوزف نای است. بخش هایی از این مقاله از ترجمه دانشجوی عزیزم که داغ رفتنش هنوز بر دل همه ما مانده است، مرحوم حسین عظیمی بهره برداری شده است. خداوند رحمتش کند.

فصل دوم: با عنوان «‌آیا دیپلماسی عمومی شکست خورده است؟ استراتژی رسانه ای آمریکا نسبت به خاورمیانه و درک منطقه ای دیپلماسی عمومی آمریکا»، نوشته: کارولا ریچتر است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري سرکار خانم فاطمه عسگری آزاد تشکر مي شود.

فصل سوم: با عنوان «نظریه‌پردازی دیپلماسی عمومی رسانه ای شده: مطالعه مورد ایالات متحده»، نوشته: رابرت ام انتمن  است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري آقاي مهدی علیخانی تشکر مي شود.

فصل چهارم: با عنوان «دیپلماسی عمومی امریکا در کشورهای عربی: اعتبارخبری رادیو سوا و تلویزیون الحره در ۵ کشور عربی»، نوشته: محمد النواوی است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري سرکار خانم آقازماني تشکر مي شود.

فصل پنجم: با عنوان «دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه: رویکردی فرهنگی انتقادی»، نوشته: موهان جی. دوتا- برگمن است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري سرکار خانم زینب مهرابي بيان تشکر مي شود.

فصل ششم: با عنوان «ديپلماسی فرهنگی ژاپن در فيليپين در ۵۰ سال اخير: يک ارزيابی»، نوشته: ان. یو اوسه لیدیا است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري زهرا جزایری تشکر مي شود.

فصل هفتم: با عنوان «ديپلماسي عمومي و افزايش قدرت نرم چيني ها»، نوشته: ییوی وانگ است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري ليلا حيدري تشکر مي شود.

فصل هشتم: با عنوان «دیپلماسی عمومی جدید: مقایسه بریتانیا و کانادا»، نوشته: ریانون ویکرز است. در اين مقالة ترجمه اي، از همکاري آقاي حسن شفيعي تشکر مي شود.

فصل نهم: با عنوان « آینده دیپلماسی عمومی ایالات متحده در برزیل»، نوشته: بلر رپالیا است. در این مقالة ترجمه ای، از همکاری آقای بشیر خالقی پور تشکر می شود.

در همين جا بر خود لازم مي دانم که از همة اين افراد تشکر و سپاسگذاري کنم.

اميدوارم آنچه که در اين کتاب ارائه شده براي استادان، دانشجويان، سياستمداران، مديران، و همة علاقمندان به حوزه مهم ارتباطات بين الملل و ديپلماسي عمومي مفيد فايده بوده باشد. بديهي است،‌ راهنمايي هاي دلسوزانه همة آنان مي تواند در جهت غني سازي اين مباحث در آينده سودمند باشد.

دکتر حسن بشير

عضو هئيت علمي دانشگاه امام صادق (ع)

 

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “دیپلماسی عمومی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *